| |

Oudere meisjes, een nieuw seizoen — Denise

Oudere meisjes – een nieuw seizoen. Een serie portretten van vrouwen die hun eigen kleur geven aan de jaren die komen. Vrouwen die hebben losgelaten, opnieuw begonnen, gekozen voor wat klopt. Elke week laat ik hier een bijzondere vrouw aan het woord in de hoop dat je iets van jezelf in haar herkent. Want een seizoen hangt niet aan je leeftijd, maar aan wat er in je ontwaakt.

Denise ken ik al een tijd van een afstand. We volgen elkaar al jarenlang, en nu zit ze eindelijk in mijn serie. Dankbaar. Ze is fotograaf, ondernemer en de vrouw achter AndBloom, een wereldwijd platform dat vrouwen van veertig plus zichtbaar maakt zoals ze zijn, mooi, interessant en vol verhalen.

Voor Denise was ouder worden geen einde, maar het begin van een richting die, zo blijkt, op haar lijf geschreven is. Ze noemt haar seizoen een nazomer, vol van kleur, waarin geoogst wordt en tegelijk nog van alles ontstaat. Wat een boeiende vrouw.

Stel jezelf voor – wie ben je en wat doe je?

Ik ben Denise Boomkens, 51 jaar, fotograaf, ondernemer en oprichter van AndBloom, een wereldwijd platform voor vrouwen van 40 jaar en ouder. Ik begon AndBloom in 2018, toen ik 43 was, vanuit de behoefte om vrouwen van mijn eigen leeftijd en ouder zichtbaar te maken zoals ik ze in het echte leven zag: mooi, interessant, krachtig en vol verhalen.

Daarvoor werkte ik jarenlang als internationaal model en modefotograaf. Op mijn veertigste stopte ik met mijn carrière als modefotograaf en kreeg ik mijn zoon. Ik dacht toen misschien dat het belangrijkste deel van mijn loopbaan achter mij lag, maar uiteindelijk begon er juist een heel nieuw hoofdstuk. Met AndBloom wil ik het beeld van ouder worden veranderen en vrouwen aanmoedigen om zichtbaar te blijven, ruimte in te nemen en zichzelf niet kleiner te maken naarmate ze ouder worden.

Wat is het mooiste cadeau dat het ouder worden je heeft gebracht?

Vrijheid. De vrijheid om steeds minder bezig te zijn met wat anderen van mij vinden en steeds beter te voelen wat bij mij past. Ik ken mezelf beter, vertrouw meer op mijn intuïtie en durf keuzes te maken die misschien niet iedereen begrijpt.

Ouder worden heeft me niet onverschillig gemaakt voor de mening van anderen, want ik blijf een gevoelig mens. Maar die mening bepaalt niet meer wie ik ben of welke richting ik opga. Dat voelt als een enorm cadeau.

Is er een moment dat je is bijgebleven, waarop er iets verschoof?

Dat was rond mijn veertigste. Ik stopte met mijn carrière als modefotograaf en kreeg mijn zoon. Ineens veranderde niet alleen mijn dagelijks leven, maar ook mijn identiteit. Ik wist een tijdlang niet goed wie ik was buiten het werk dat ik altijd had gedaan.

Tegelijkertijd begon ik anders naar schoonheid te kijken. Als modefotograaf had ik jarenlang vooral jonge modellen gefotografeerd, terwijl ik in het echte leven overal prachtige oudere vrouwen zag. Die vrouwen zag ik nauwelijks terug in de media en online. Dat besef bleef bij me en werd uiteindelijk het begin van AndBloom.

Achteraf gezien was veertig worden geen moment waarop iets eindigde. Het was het moment waarop mijn leven een richting kreeg die veel beter bij mij paste.

Wat durf je nu wat je vroeger niet durfde?

Mezelf volledig laten zien. Niet alleen wanneer ik me sterk, mooi en zelfverzekerd voel, maar ook wanneer ik twijfel, verander of ergens mee worstel. Ik durf mijn ouder wordende gezicht en lichaam zichtbaar te maken zonder me daarvoor te verontschuldigen.

Ik durf ook duidelijker nee te zeggen, mijn grenzen aan te geven en ruimte in te nemen. Vroeger wilde ik vaker aardig gevonden worden of voorkomen dat ik iemand teleurstelde. Nu weet ik dat voor jezelf kiezen niet hetzelfde is als egoïstisch zijn.

We zijn niet voorbij onze bloei. We zijn volop aan het bloeien, alleen misschien anders dan vroeger

Wat mocht je loslaten met het ouder worden?

Het idee dat ik alles perfect moet doen. Dat ik voor iedereen beschikbaar moet zijn, niemand teleur mag stellen en altijd sterk, productief en succesvol moet zijn.

Ik heb ook steeds meer het idee losgelaten dat mijn uiterlijk aan een jongere versie van mezelf moet blijven voldoen. Mijn lichaam verandert, mijn gezicht verandert en ik verander mee. Natuurlijk wil ik goed voor mezelf zorgen en me mooi voelen, maar ik hoef niet terug naar wie ik ooit was. Ik wil mezelf herkennen zoals ik nu ben.

Wat zou jij willen dat de wereld weet over vrouwen van 40+?

Dat we niet verdwijnen zodra we veertig worden. We worden niet minder relevant, aantrekkelijk, ambitieus, creatief of avontuurlijk. Voor veel vrouwen begint er juist een periode waarin ze zichzelf beter leren kennen en eindelijk keuzes durven maken die echt van henzelf zijn.

Vrouwen van 40+ zijn geen homogene groep en ook geen marketingcategorie. We beginnen bedrijven, worden verliefd, veranderen van carrière, voeden kinderen op, reizen, rouwen, groeien, maken fouten en beginnen opnieuw. En we zijn niet voorbij onze bloei. We zijn volop aan het bloeien, alleen misschien anders dan vroeger.

Hoe oud ben je, en hoe voelt die leeftijd?

Ik ben 51. Soms voelt dat heel logisch en soms kan ik nauwelijks geloven dat dat getal bij mij hoort. In mijn hoofd voel ik me niet wezenlijk anders dan vroeger, maar ik draag natuurlijk wel veel meer levenservaring met me mee.

Mijn lichaam vraagt nu om andere aandacht, zeker door de overgang. Dat is niet altijd makkelijk. Tegelijkertijd voel ik me zelfverzekerder, vrijer en meer mezelf dan toen ik jonger was. Dus 51 voelt niet als minder. Het voelt als rijker, gelaagder en veel bewuster.

Welke waarden zijn voor jou niet meer onderhandelbaar geworden?

Vrijheid, eerlijkheid, gelijkwaardigheid en trouw blijven aan mezelf. Ik wil geen relaties of samenwerkingen waarin iemand dominant is of waarin ik mezelf kleiner moet maken om de ander comfortabel te houden.

Ook mijn gezin, mijn gezondheid en mijn innerlijke rust zijn steeds belangrijker geworden. Ambitie hoort bij mij en zal waarschijnlijk nooit verdwijnen, maar succes mag niet meer voortdurend ten koste gaan van mezelf. Ik wil werken en creëren vanuit plezier en betekenis, niet alleen vanuit druk of bewijsdrang.

Als je leven uit verschillende seizoenen bestaat, hoe zou je het seizoen omschrijven waarin je je nu bevindt?

Ik denk dat ik me in een soort nazomer bevind. Niet als het einde van de zomer, maar als die warme, rijke periode waarin alles voller van kleur is. Er kan worden geoogst wat ik jarenlang heb opgebouwd, terwijl er tegelijkertijd nog steeds nieuwe dingen ontstaan.

Ik heb meer kennis, ervaring en vertrouwen, maar zeker nog niet het gevoel dat ik klaar ben. Integendeel. Ik zit vol ideeën, dromen en nieuwsgierigheid. Tegelijkertijd voel ik steeds sterker dat ik niet meer overal achteraan hoef te rennen. Dit seizoen gaat voor mij over groeien zonder mezelf voorbij te lopen, bewuster kiezen en genieten van wat er al is.

Misschien is dat wel het bijzondere van deze levensfase: ik ben tegelijkertijd aan het oogsten én opnieuw aan het bloeien🤎

Liefs Denise

Foto credits: Valentina Vos.

Jurk: CeliaBdesigner


Wil je meelezen? Elke maand schrijf ik je mijn liefdesbrief, van vrouw tot vrouw. Over de moestuin, de vrouwen die ik spreek, en het leven zoals het komt. Schrijf je in en je krijgt mijn gratis e-book Wat 50 vrouwen mij leerden er meteen bij.

Gratis e-book Wat 50 vrouwen mij leerden.

Wat blijft is de liefde, Andrea

Wil je meer oudere meisjes ontmoeten? Je vindt ze allemaal hier.

Vergelijkbare berichten

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *