Oudere meisjes – een nieuw seizoen. Een serie portretten van vrouwen die hun eigen kleur geven aan de jaren die komen. Vrouwen die hebben losgelaten, opnieuw begonnen, gekozen voor wat klopt. Elke week laat ik hier een bijzondere vrouw aan het woord in de hoop dat je iets van jezelf in haar herkent. Want een seizoen hangt niet aan je leeftijd, maar aan wat er in je ontwaakt.
Kirsten Jassies ontmoette ik jaren geleden op een event van Flexa, in mijn tijd als kleurvriend. Ze is bekend als Social media-expert en auteur, maar misschien ken je haar van haar eigen Instagram- account, waar ze deelt wat de meesten liever wegfilteren. De twijfels, de overgang, het daten, en juist ook waar het schuurt. Ze weet dat zichtbaar zijn een prijs heeft, en ze kiest er telkens opnieuw voor. Want het brengt ook verbinding. Rauw en eerlijk.
Kirsten Jassies
Social Media Expert & Auteur: 51 jaar
Instagram: @kirstenjassies · Website: Kirstenjassies.nl
Stel jezelf voor – wie ben je en wat doe je?
Wie ben ik? Dat is meteen de lastigste vraag.
Ik ben Kirsten Jassies. Ik woon in Utrecht met mijn twee kinderen van 17 en 19. Drie jaar geleden gingen hun vader en ik na een relatie van 24 jaar uit elkaar. We hadden daarvoor een open relatie, waar ik ook open over spreek. In die periode had ik ook een relatie met een andere man. Toen mijn ex uit huis ging, heb ik die relatie ook beëindigd. Inmiddels ben ik anderhalf jaar single en aan het daten.
Daarnaast ben ik zelfstandig ondernemer. Ik geef trainingen en presentaties over social media, met de nadruk op Instagram en TikTok. Ook schuif ik regelmatig aan in de media om ontwikkelingen op social media te duiden.
Maar de meeste mensen kennen me waarschijnlijk van Instagram. Daar spreek ik alles hardop uit. Mijn twijfels. De overgang. Natuurlijk ouder worden. Daten. De open relatie. Verliefd worden. En vooral ook de fouten die ik maak.
Ik heb nooit de behoefte gehad om alleen de mooie helft van mijn leven te laten zien. Juist de momenten waarop het schuurt, pijn doet of waarop ik het zelf ook even niet weet, vind ik belangrijk om te delen. Omdat ik merk hoeveel herkenning dat oproept bij andere vrouwen. Als één vrouw denkt: gelukkig, ik ben dus niet de enige, dan is dat voor mij al de moeite waard.
Wat is het mooiste cadeau dat het ouder worden je heeft gebracht?
Ervaring. Zonder twijfel.
Ik heb zoveel mensen ontmoet, zoveel verschillende levens leren kennen en daardoor ook zoveel spiegels gekregen. Ik heb veel geleerd over mezelf. Over hoe ik reageer, welke situaties me energie geven en welke juist niet. En dat ik uit een situatie weg mag gaan als die niet goed voelt. Maar ook dat ik mezelf mag blijven uitdagen, omdat ik eeuwig nieuwsgierig en lerend ben.
Ik kan moeilijke periodes beter accepteren en daardoor ook veel intenser genieten van de mooie momenten. Van een wandeling in de natuur, maar net zo goed van een overvol terras in de stad. En daarna weer thuiskomen bij mijn twee kinderen, van wie ik ontzettend veel hou.
Ik heb het gevoel dat ik al zoveel heb gedaan. Heb geen bucketlist meer. Ik wil gewoon in het hier en nu leven, met lieve mensen om me heen. En natuurlijk wil ik nog avonturen beleven. Ik ben single, dus ik ontmoet graag nieuwe mensen en ben nieuwsgierig naar wat we voor elkaar kunnen betekenen.
Wat mocht je loslaten met het ouder worden?
Ik heb mijn lange relatie moeten loslaten. En daarmee ook het gezin zoals ik dat kende.
Dat was pijnlijk, maar het heeft me ook geleerd dat niet alles voor altijd hoeft te duren om waardevol te zijn. Ik ben ontzettend dankbaar voor die 24 jaar samen. Tegelijkertijd hoort het ook bij mijn leven dat die periode voorbij is en dat er een nieuwe fase is begonnen.
Ik heb ook het idee losgelaten dat er maar één liefde is, tot de dood je scheidt. Dat verhaal past niet bij iedereen, en ook niet bij mij.
En misschien wel het belangrijkste: ik heb het schuldgevoel losgelaten. Ik heb fouten gemaakt. Ik ben vreemdgegaan. Daar ben ik niet trots op. Maar ik wil mezelf daar ook niet de rest van mijn leven op blijven afrekenen. Het leven is ingewikkelder dan zwart of wit.
Wat durf je nu wat je vroeger niet durfde?
Ik durf veel eerlijker te zijn.
Ik durf mensen te vertellen hoe ik me voel. Op een date durf ik zelfs te zeggen dat ik denk dat we geen match zijn. Natuurlijk zo respectvol mogelijk, maar ik zeg het wel.
‘Hardop’ is eigenlijk het thema van mijn leven geworden. Uitspreken wat ik voel, wat ik denk en wat ik nodig heb. Dat blijft soms moeilijk, maar ik ben er niet meer bang voor.
‘Hardop’ is eigenlijk het thema van mijn leven geworden.
Welk inzicht zou je je twintig- of dertigjarige zelf willen meegeven?
Relax.
Ik was altijd aan het rennen. Ik was jong moeder, bouwde een bedrijf op, had vrienden, draaide als dj en wilde overal bij zijn. Nooit stond ik eigenlijk stil.
Ik kijk niet graag achterom en ik heb ook nergens spijt van. Zo zit ik niet in elkaar. Maar als ik mijn jongere zelf iets had gegund, dan was het wel dat ik eerder in aanraking was gekomen met ademwerk, lichaamswerk en gesprekken die meer de diepte ingaan. Misschien stond ik er toen nog niet voor open, maar het had me veel kunnen brengen.
Wat zou jij willen dat de wereld weet over vrouwen van 40+?
Dat we bestaan. En dat we eindelijk onze mond opendoen.
Jarenlang waren vrouwen van boven de veertig ondervertegenwoordigd. Alsof je alleen nog meetelde als je er jong uit bleef zien. Gelukkig verandert dat nu. We laten ons horen en delen onze ervaringen.
We hebben ontzettend veel meegemaakt. En we hebben kennis, levenservaring en vaak ook de behoefte om die door te geven.
En tegelijkertijd is de overgang voor veel vrouwen een enorme aanslag op hun lichaam en hoofd. Dat mag best wat serieuzer genomen worden. Geef vrouwen daarin wat meer ruimte en begrip. We stoppen niet meer met erover praten, juist omdat herkenning zo belangrijk is.
Hoe oud ben je, en hoe voelt die leeftijd?
Ik ben 51, bijna 52.
En eerlijk gezegd voelt dat heel goed. Ik voel me niet jonger dan ik ben en ook niet ouder. Ik ben juist trots op mijn leeftijd.
Er zit inmiddels een heel leven achter me. Mooie jaren, moeilijke jaren, heel veel ervaringen. Dat neem ik allemaal mee.
Welke waarden zijn voor jou niet meer onderhandelbaar geworden?
Ik doe eigenlijk al mijn hele leven niet zoveel omdat het hoort.
Als ik ergens geen zin in heb, ga ik niet. Kringverjaardagen zijn nooit echt mijn ding geweest. En als ik op een feestje ben en het voelt niet meer goed of het wordt me te druk, dan ga ik gewoon naar huis.
Dat klinkt misschien eigenwijs, maar ik wil mijn leven niet vullen met dingen die energie kosten omdat ze sociaal verwacht worden.
Natuurlijk doe ik ook dingen voor mijn vrienden. Als iets echt belangrijk voor ze is, dan ben ik er. Maar niet omdat het hoort. Alleen omdat ik het zelf ook wil.
Als je leven uit verschillende seizoenen bestaat, hoe zou je het seizoen omschrijven waarin je je nu bevindt?
Ik denk de herfst.
Niet omdat het een somber seizoen is, maar omdat het voor mij het seizoen van reflectie is.
De lente heb ik gehad. Kinderen gekregen, een gezin opgebouwd. De zomer ook. Een lange liefde, veel reizen, veel avonturen, heel veel leven.
En nu ben ik veel meer naar binnen aan het keren. Ik reflecteer, leer, stel vragen en ga de diepte in. Dat voelt heel passend.
Ik heb niet het gevoel dat er iets voorbij is. Eerder dat alles wat ik heb meegemaakt nu langzaam op zijn plek begint te vallen.🤎
Liefs Kirsten
Deze portretten verschijnen hier op de blog. Het verhaal eromheen, mijn eigen woorden, bewaar ik voor mijn liefdesbrief. Eens per maand, recht uit mijn hart. Wil je meelezen?
Wat blijft is de liefde, Andrea
Wil je meer oudere meisjes ontmoeten? Je vindt ze allemaal hier.
