Oudere meisjes – een seizoen later. Eerder liet ik in deze serie bijzondere vrouwen aan het woord over het seizoen waarin ze stonden. Nu, een seizoen verder, vraag ik een aantal van hen opnieuw: wat is er veranderd, wat hebben ze losgelaten, en waar staan ze nu? Want een seizoen hangt niet aan je leeftijd, maar aan wat er in je ontwaakt, en het blijft bewegen.
Jet portretteerde ik eerder (2020) voor Oudere meisjes, en nu keek ze met me terug. Wat ik leuk vind toen ik haar antwoorden las, is hoeveel er bij haar in beweging is. Grijs haar dat haar fantastisch staat, een nieuw bedrijf, een atelier vol klei, en een verlangen naar een huis met meer groen en het liefst de zee dichtbij.
Waar ze een paar jaar geleden nog in een herfst zat, redelijk gesetteld, zit ze nu in de vroege lente. Er staat weer van alles op het punt zich te ontvouwen.
Jet van der Graaf
Creative designer: 55 jaar
Instagram: @jet.vandergraaf · Website: mindstatelabs.com
Hoe gaat het nu met je? Stel jezelf nog even kort voor
Hoi! Ik ben Jet, 55 jaar jong, creative designer. Ik ben alweer 18 jaar samen met mijn liefde en partner in crime Michiel. We hebben twee zoons van 14 en 16. Lekker in de puberteit, maar heerlijke jongens!
Inmiddels woont ook Schapendoes Vlokkie bij ons en kunnen we ons een leven zonder hem eigenlijk niet meer voorstellen. We wonen nog steeds in Den Bosch, in hetzelfde huis, en nog steeds met heel veel plezier. Maar ondertussen zijn we ook druk bezig met het manifesteren van een huis dat wat meer in de natuur staat. Meer uitzicht, meer ruimte, meer groen en graag ook zee.
De speld op de kaart is alleen nog niet geprikt, want keuzestress. Zweden, Normandië, Ierland of Engeland? Zolang de jongens nog thuis wonen, hebben we gelukkig nog even de tijd om dat uit te vogelen.
Wat is er in je leven veranderd sinds we elkaar voor het eerst spraken?
Grijs haar! Waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Ik vind het me echt fantastisch staan!
Qua werk is interieurontwerp wat meer naar de achtergrond verdwenen en grafisch ontwerp juist weer meer naar de voorgrond gekomen. En inmiddels ben ik co-founder en co-owner van een geweldige studio, MindStateLabs, waar we apps ontwikkelen op het gebied van mind wellbeing. Onze missie is om sound-apps die gebruikmaken van onder andere binaural beats, Solfeggio-tonen, coloured noise zoals white en pink noise, en isochrone tonen, toegankelijk en persoonlijk te maken voor een breed publiek.
Geluid is zo’n krachtige tool waarmee je als het ware aan de knoppen kunt draaien van hoe je je graag wilt voelen: meer relaxed, gefocust, creatief, dieper ontspannen of meer in balans. Ik ben ervan overtuigd dat heel veel mensen daar enorm veel baat bij kunnen hebben. Er is inmiddels behoorlijk wat wetenschappelijk onderzoek naar deze technieken waar onze apps mee werken, maar bij het grote publiek zijn ze nog relatief onbekend.
En dat betekent voor ons flink pionieren, learning by doing, en overal kansen en mogelijkheden zien. Heerlijk en zinvol!
Wat heb je sindsdien losgelaten, en wat is er juist bijgekomen?
Alles alleen willen doen. Ik ben erachter gekomen dat ik pas echt thrive als ik regelmatig samenwerk met mensen die met dezelfde passie en energie ergens voor gaan, met ruimte voor ieders eigen, aanvullende skills. Teamwork makes the dream work. Dus hardcore zzp’en zul je mij niet snel meer zien doen. Dat vind ik toch te eenzaam.
Tegelijkertijd bewaak ik de tijd met mezelf juist beter. Die heb ik echt nodig. Ik laad op van solo-tijd. Alleen met onze hond door het bos wandelen. Me terugtrekken in mijn atelier om te creëren. Of simpel genieten van de rust in huis als iedereen de deur uit is.
Ik houd enorm van gentle mornings, een zachte start van de dag. Niet elke dag hoor, maar twee ochtendjes per week? Zalig!
Wat heeft je de afgelopen tijd het meest verrast, in de wereld of in jezelf?
Dat we eigenlijk allemaal maar wat aanrommelen en niemand het écht weet. Heerlijk toch, het houdt je op de een of andere manier jong om daar bewust van te zijn. En de openheid daarover vind ik ontzettend verbindend.
En de behoefte aan echtheid. Die voel ik steeds sterker worden, niet alleen in mezelf. In mijn omgeving merk ik dat steeds meer mensen zich afkeren van perfectionisme en juist de schoonheid van imperfectie en authenticiteit omarmen.
Misschien is dat ook wel een reactie op alle gladgestreken AI-content waarmee we in steeds hoger tempo te maken krijgen, waardoor het steeds lastiger wordt om echt van onecht te onderscheiden.
Elkaar weer écht zien en spreken. Ambachtelijk makerschap. Puurheid. Slow living. Ik voel overal een groeiende behoefte aan minder druk en minder haast. En die omarm ik met heel veel plezier.
Ik merk dat ik makkelijker ergens nee tegen zeg. Omdat die nee tegelijkertijd een ja tegen mezelf is
Was er een moment waarop je dacht: hier ben ik veranderd?
Oeh, ik heb niet echt één helder moment voor ogen. Ik merk wel dat ik makkelijker ergens nee tegen zeg. Omdat die nee tegelijkertijd een ja tegen mezelf is. En dat laatste krijgt steeds meer prioriteit.
Wat vier je op dit moment in je leven, en waar worstel je nog mee?
Mijn creativiteit! Die manifesteert zich op steeds meer verschillende vlakken. De plannen zijn ongeveer oneindig. Ik werk daardoor op dit moment ook erg veel, en daar zit meteen de worsteling, de beperkte tijd om alles te kunnen doen wat ik wil doen.
Een nieuw bedrijf neerzetten kost veel tijd. Daarnaast werk ik als grafisch ontwerper, ben ik onderdeel van een collectief van vrouwelijke makers dat onder andere analoog makerschap en creatief ownership een prominente plek in het beroepsonderwijs wil geven, heb ik een atelier waar ik onder andere keramiek maak, en werk ik af en toe ook nog een interieurontwerp uit.
En dan heb ik nog een hele lijst met wensen. Reïncarnatie leek me nooit zo aantrekkelijk, maar ik begin er inmiddels toch wel wat voordelen van in te zien, hahaha!
En gezondheid. Dat is zó niet vanzelfsprekend. Nog niet zo lang geleden tekenden zich voor mij aan de horizon ineens de contouren af van een mogelijk vroeger einde van mijn wereldse bestaan. Ik heb me een tijd behoorlijk veel zorgen gemaakt en kreeg bijna het gevoel dat ik nog even extra hard moest gaan leven of zo.
Het maakte me in ieder geval nog meer bewust en ontzettend strijdvaardig. Op zulke momenten voel ik heel sterk dat ik het heft het liefst in eigen handen neem en me wil richten op wat er wél mogelijk is en op wat ik zelf kan doen.
Door me te verdiepen in voeding en supplementen, nog meer te bewegen en me ook te richten op aanvullende behandelwijzen zoals acupunctuur en moxa, is het tij inmiddels zo goed als gekeerd. De kracht die ik daarin ervaar voelt enerzijds verrassend, maar tegelijkertijd ook heel vanzelfsprekend. Voor mij gaat het over verantwoordelijkheid nemen voor mezelf.
In welk seizoen bevind je je nu, en hoe verschilt dat van het seizoen waarin je toen zat?
Oh leuk! Ik ga lekker de andere kant op. Voelde het destijds misschien toch een beetje als herfst, redelijk gesetteld, nu zit ik juist in de vroege lente. Er staat weer van alles op het punt zich te ontvouwen!
Wat zou je willen zeggen tegen de vrouw die je was tijdens ons eerste gesprek?
Dat deze quote nog steeds net zo relevant is: Tetris taught me that when you try to fit in, you’ll disappear. Waakzaam blijven dus.
En als ik het interview van destijds teruglees, herken ik mezelf er eigenlijk nog steeds helemaal in. Dus vanbinnen ben ik nog altijd dat meisje van toen hoor!🤎
Veel liefs Jet
Wil je meelezen? Elke maand schrijf ik je mijn liefdesbrief, van hart tot hart. Over de moestuin, de vrouwen die ik spreek, en het leven zoals het komt. Schrijf je in, dan lees je alles als eerste.
Wat blijft is de liefde, Andrea
Wil je meer oudere meisjes ontmoeten? Je vindt ze allemaal hier.
