Oudere meisjes, een seizoen later — Ellie

Oudere meisjes – een seizoen later. Eerder liet ik in deze serie bijzondere vrouwen aan het woord over het seizoen waarin ze stonden. Nu, een seizoen verder, vraag ik een aantal van hen opnieuw: wat is er veranderd, wat hebben ze losgelaten, en waar staan ze nu? Want een seizoen hangt niet aan je leeftijd, maar aan wat er in je ontwaakt, en het blijft bewegen.

Ik ken Ellie via Instagram en heb haar jaren geleden ontmoet. Ze is een warme, lieve vrouw die ik de afgelopen jaren heb zien opbloeien. Met haar eigenheid en humor weet ze mensen altijd te raken, een bijzondere vrouw met een groot hart. Het werd tijd voor een update. Lees Ellie’s eerste portret in Oudere meisjes.

Hoe gaat het nu met je? Stel jezelf nog even kort voor

Ik ben Ellie en ik word in september 61, dus ik geniet nu nog even van het 60-jarige leven. Ik ben opgegroeid met mijn ouders en mijn broer, die één jaar ouder is dan ik. Mijn jeugd heb ik als voornamelijk onbezorgd beleefd, al merkte ik altijd wel dat ik het meisje was en ben ik daardoor ook wat beschermd opgegroeid.

Ik ben altijd erg timide geweest, zeg maar gerust verlegen. Als ik boodschappen moest doen en ik zag een bekende, dan verstopte ik me, zodat de kans dat ik gezien werd flink daalde. Iemand zomaar aanspreken was voor mij echt not done. Inmiddels is daar niets meer van te merken en zeg en doe ik soms juist te veel.

Ik ben getrouwd met Wil en samen hebben wij drie kinderen: één zoon en twee dochters, van 32, 30 en 26. Ongelofelijk hoe snel die tijd voorbij is gegaan. Ik kan me de geboortes van alle drie nog zo goed herinneren.

Wat is er in je leven veranderd sinds we elkaar voor het eerst spraken?

We kennen elkaar al een jaar of zes via Instagram en hebben elkaar ook weleens ontmoet, wat ik als heel bijzonder heb ervaren. Sinds die ontmoeting is er veel veranderd. Toen je me voor het eerste blog vroeg, dacht ik dat ik al “verder” was dan ik in werkelijkheid was. Nu ik terugkijk, zie ik dat mijn persoonlijkheid enorm is gegroeid.

Mijn positiviteit, kracht, kennis, liefde, volwassenheid, en toch ook nog het kind in mij, het loslaten, het besef van leven en gezondheid, en vooral het lak hebben aan wat anderen vinden, zijn veel sterker geworden. Ik sta veel zekerder in het leven en maak me echt niet meer druk om wat een ander van me vindt. Dat boeit me oprecht niet meer.

We zijn zes jaar verder, de kinderen zijn de deur uit en volwassen, en Wil en ik gaan steeds meer ons eigen pad, samen. Verder is er op het gebied van gezondheid ook wel het een en ander veranderd.

Wat heb je sindsdien losgelaten, en wat is er juist bijgekomen?

Ik kan nu voor de volle honderd procent zeggen dat ik alle vervelende dingen die ik heb meegemaakt, en de dingen waar ik geen invloed op heb, helemaal heb losgelaten. Die laat ik me niet meer definiëren. Ze tellen niet meer voor mij en zitten in een vakje diep in mijn hart, met het deurtje op slot. Iets met oude koeien, en doorrr!

Ik merkte dat het denken aan die vervelende dingen enorm veel energie kostte, en die energie heb ik zelf hard genoeg nodig. Dus dit was de beste keuze die ik kon maken. Het maakt me geen kouder, harder of killer mens; het maakt me juist veel sterker. En ik vind dat ik dat gewoon verdien.

Wat heeft je de afgelopen tijd het meest verrast, in de wereld of in jezelf?

De grootste verrassing ben ik zelf. Ik ben altijd redelijk actief geweest en wist ook wel wat gezond was en wat niet. Maar door een paar lichamelijke kwalen ben ik anders gaan kijken en me gaan verdiepen in wat ik kan doen om zo goed mogelijk voor mezelf te zorgen.

Ik ben voedzaam gaan eten, doe elke dag een uur “brisk walking” en ben begonnen met kracht, balans en mobiliteitstraining. Hoofdzakelijk doe ik dit om mijn botten sterker te maken, ik heb botontkalking, maar ook om later in mijn leven zo gezond, sterk en onafhankelijk mogelijk te blijven.

De grootste verrassing ben ik zelf

Was er een moment waarop je dacht: hier ben ik veranderd?

Dat was denk ik toch wel het moment dat ik begon aan mijn nieuwe leefstijl. Het besef dat alles eindig is en dat je goed voor jezelf moet zorgen. Dat weet je eigenlijk altijd al wel, maar je denkt er niet zo over na. Toen ik 60 werd en een verrassingsfeestje kreeg, kwam dat besef ineens keihard binnen.

In diezelfde periode vertrok onze jongste dochter uit huis om te gaan samenwonen met haar vriend, en dat viel samen met het moment dat ik 60 werd. Natuurlijk is 60 maar een getal, ik voel me immers nog steeds 25, maar dit was echt het moment dat ik dacht: alles moet anders. Dus heb ik mezelf bij elkaar geraapt en mijn gezondere leven gestart.

Dat werpt inmiddels zijn eerste vruchtjes af. Ik voel me energiek en fit, zie er gezonder uit en ben conditioneel flink vooruitgegaan. Mocht er ooit een kleinkind komen, dan kan ik met een gerust hart op de grond gaan zitten spelen en makkelijk weer omhoogkomen, haha.

Wat vier je op dit moment in je leven, en waar worstel je nog mee?

Ik vier elke dag het leven; ik ben ontzettend blij dat ik er nog ben. Wil en ik lopen elke dag ons rondje en voeren de leukste gesprekken, al lopen we soms ook allebei in volledige stilte, wat ik net zo fijn vind. Ik vier mijn huwelijk. Dat we bijna 35 jaar getrouwd zijn, vind ik niet vanzelfsprekend en voelt echt als iets om te vieren. En dat gaan we straks ook zeker doen.

Waar ik mee worstel, is toch onze gezondheid in de toekomst. Soms kan het me erg overvallen. De botontkalking, en het beeld dat ik daarbij heb van familieleden die hier ook mee kampten en helemaal krom liepen, baart me weleens veel zorgen voor later. En van de ziekte van Wil, hij heeft chronische leukemie, kan ik ook weleens lang wakker liggen. Maar Wil en ik zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat we elkaar altijd uit de put kunnen praten, hoe diep die put ook is.

In welk seizoen bevind je je nu, en hoe verschilt dat van het seizoen waarin je toen zat?

De vorige keer dat je me vroeg, zat ik voor mijn gevoel echt in de herfst. Nu kan ik zeggen dat ik dichter bij de lente zit dan bij de herfst. Ik heb zoveel meer energie en plezier, voel me veel vrijer en losser, en ben veel fitter dan toen. Dit voelt heerlijk, want het lijkt alsof ik een nieuwe start heb gemaakt.

Wat zou je willen zeggen tegen de vrouw die je was tijdens ons eerste gesprek?

“Meid, laat los wat je energie kost en omarm wat je energie brengt. Geniet van het leven en vier je feestjes. Kom voor jezelf op en laat je niet intimideren. Wees trots op wie je bent.” 🤎

Liefs Ellie

---

Deze portretten verschijnen hier op de blog. Het verhaal eromheen, mijn eigen woorden, bewaar ik voor mijn liefdesbrief. Eens per maand, recht uit mijn hart. Wil je meelezen?

Wat blijft is de liefde, Andrea

Wil je meer oudere meisjes ontmoeten? Je vindt ze allemaal hier.