Oudere meisjes – een nieuw seizoen. Een serie portretten van vrouwen die hun eigen kleur geven aan de jaren die komen. Vrouwen die hebben losgelaten, opnieuw begonnen, gekozen voor wat klopt. Elke week laat ik hier een bijzondere vrouw aan het woord in de hoop dat je iets van jezelf in haar herkent. Want een seizoen hangt niet aan je leeftijd, maar aan wat er in je ontwaakt.
Tiny de Vries schildert het licht. Ik ken haar via haar werk, er hangt een schilderij van haar bij mij thuis waar ik nog elke dag blij van word. Er zit een lichtheid en levenslust in haar die tijdloos is. Ze studeerde aan de kunstacademie en vertrok daarna naar Bandung in Indonesië, waar ze woonde, studeerde en ontdekte dat ze met verf kon vertellen wat ze in woorden niet kwijt kon.
Daar werd Tinystories geboren. Ze leeft het liefst in haar eigen kleine wereld en beweegt van daaruit steeds weer de grote wereld in. Ze volgt het licht en kiest ervoor het lichte te blijven zien, in haar leven en op haar doeken.
Tiny de Vries
Kunstschilder: 56 jaar
Instagram: @tinystories.nl · Website: Tinystories.nl
Stel jezelf voor – wie ben je en wat doe je?
Ik ben Tiny de Vries en ik ben kunstschilder. Ik schilder vanuit een intuïtieve manier van kijken naar het leven.
Na het afstuderen aan de kunstacademie ben ik naar Indonesië gegaan. Ik heb daar gewoond, gestudeerd en mij ondergedompeld in de cultuur en het dagelijkse leven. Dat was ook een helende tijd. Na de heftige scheiding van mijn ouders, een moeder die onstabiel is, en het grootste verdriet in mijn leven, het overlijden van mijn zus, waren de jaren in Bandung een heel belangrijke en helende tijd voor mij.
Daar ontdekte ik dat ik met schilderen kon communiceren, dat ik mijn verhalen kon vertellen zonder woorden. Eigenlijk is daar Tinystories geboren, Tiny haar verhalen.
Ik ben van nature zacht en dromerig en misschien nog steeds iets verlegen. In woorden ben ik niet altijd zo goed om uit te leggen wat ik voel. In mijn schilderijen kan ik dat wel. Daarin probeer ik het licht en de schoonheid die ik zie in het leven te delen.
Wat is het mooiste cadeau dat het ouder worden je heeft gebracht?
Ik vind het heerlijk om in mijn eigen kleine wereld en bubbel te leven. Alleen begrijp ik nu ik wat ouder ben veel beter waarom. Vanuit mijn eigen wereld kan ik daarna ook weer heel aanwezig zijn in de grotere wereld. En als ik daar behoefte aan heb, kan ik me weer terugtrekken in mijn eigen wereld. Ik vind het fijn om tussen die twee werelden te kunnen bewegen. Juist doordat ik mijn eigen plek heb, kan ik ook zo ontzettend genieten van de wereld om me heen.
Ik leef intens, vanuit enthousiasme en een soort nieuwsgierigheid, en ik kijk met grote verwondering naar de wereld. Het helpt dat ik flexibel ben en ik hou ervan om mij te laten verrassen door het leven en heb een oog voor de kleinste, mooie dingen.
Eigenlijk kijk ik ook zo als kunstenaar. Ik verzamel voortdurend beelden, momenten, kleuren, gevoelens en verhalen. Veel van wat ik schilder begint met iets heel kleins dat mij raakt en waar ik schoonheid in zie.
Is er een moment dat je is bijgebleven, waarop er iets verschoof?
Ik denk dat ik met de jaren steeds beter ben geworden in het herkennen van wat wel en niet bij mij past. Ik kijk en voel, en dan weet ik het. Daar heb ik wel tijd voor nodig, haasten past niet bij mij.
Ik heb nooit een groot doel gehad waar ik naartoe wilde. Er gebeuren dingen, en soms komen verschillende dingen ineens samen omdat ik wegen inloop. Dan zie ik het opeens helder en denk ik: ja, dit past bij mij. En dan ga ik daarin verder.
Ik geloof meer in meegaan met wat zich aandient dan in vooraf bepalen.
Ik ben niet bezig met wat er nog allemaal moet komen. Heel blij ben ik met wat er nu is. Alhoewel, ik heb wel een soort wens. Ik zou eigenlijk heel graag drie katten willen in plaats van één. Ik hou zo van katten. Dus wie weet.
Wat durf je nu wat je vroeger niet durfde?
Mijn vader zei tegen mij een paar maanden nadat mijn zus overleed: “Probeer zoveel mogelijk zonder angst te leven en probeer geen keuzes vanuit angst te maken. Sla je vleugels uit, ga de wereld vrij ontdekken, ontmoet mensen. Ik geef je een muntje en mocht je me nodig hebben, bel me met het kwartje, dan kom ik je ophalen waar je ook bent.”
Dat is eigenlijk altijd bij me gebleven. Zo’n mooi belangrijk symbolisch moment.
Ik probeer niet vanuit angst te kiezen en ga vaak de onbekende, nog niet betreden weg in, vanuit wat goed voelt en wat licht geeft.
Als kind heb ik in een overlevingssituatie geleefd. Ik maakte mijn eigen veilige mooie wereld om te overleven. Gelukkig ben ik daaruit gekomen, maar mijn eigen fijne kleine wereld heb ik wel gehouden.
Proberen, dansen, spelen. En met spelen bedoel ik niet het kinderlijke, maar het vrije, het lichte. Dat zie ik in mijn manier van leven en in mijn schilderijen.
Als kunstenaar volg ik het licht
Wat mocht je loslaten met het ouder worden?
Ik denk niet dat ik iets specifieks heb losgelaten door het ouder worden.
Mijn liefsten, mijn kinderen, mijn partner en mijn vrienden zijn heel belangrijk in mijn leven. Dat is de basis. Daarbij vrijheid.
Ik ben zo dankbaar voor de vriendschappen die ik hier in Nederland heb en ook voor de bijzondere mensen die ik in het buitenland heb leren kennen. Ik ben nieuwsgierig naar andere culturen en andere manieren van leven. Daar kan ik zelf ook ontzettend veel van leren. Die wisselwerking vind ik heel waardevol.
Ik blijf nog steeds dicht bij mijn eigen gevoel en leef mijn leven op mijn eigen manier. Ik heb dat altijd al gedaan. Soms komen er mensen op je pad die je even uit je evenwicht halen, maar ik zie dat vrij snel en dan neem ik afstand. Ik denk dat ik rond mijn veertigste echt zag dat ik heel goed kan vertrouwen op mijn eigen manier van leven.
Wat zou jij willen dat de wereld weet over vrouwen van 40+?
Ik heb nooit zo goed begrepen waarom je een plan moet hebben, of een uitgewerkt doel, zowel in het leven als in je werk.
Ik ben zacht en dromerig, en vroeger werd me vaak verteld dat ik me meer moest verzetten en verweren, dat ik me moest aanpassen aan de harde wereld. Nu weet ik dat dat helemaal niet nodig is, wanneer ik soortgelijke mensen om me heen verzamel.
Ik omring me met mensen die ook zacht zijn en elkaar echt liefhebben. Wat een groot geluk is dat! O ja, en ik hou van grappige mensen, met humor en heerlijke eigenaardigheden. Mensen bij wie je jezelf kunt zijn.
Hoe oud ben je, en hoe voelt die leeftijd?
Ik kan geen cijfers onthouden en vergeet altijd mijn leeftijd, en dat zegt het eigenlijk al: ik denk er echt nooit aan.
Nu ben ik 56 en nu ik het opschrijf denk ik: dat is al best een hoog cijfer. Ik ben dan ook ontzettend dankbaar dat ik gezond ben en positief in het leven sta, en dat mijn lichaam het allemaal zo goed doet tot nu toe. Wat ben ik een geluksvogel.
Een cijfer zegt mij niet veel, mijn leven voelt als deel 2 of 3 van 100 delen, zo leef ik, ik heb het leven zo lief en ben zo nieuwsgierig naar alles wat er nog komt.
Welke waarden zijn voor jou niet meer onderhandelbaar geworden?
Zachtheid, liefde, vrijheid en kunnen leven op mijn eigen manier zijn voor mij heel belangrijk.
Ik leef vanuit mijn hart en geef dan alles. Dicht bij mezelf blijven en mensen om me heen hebben bij wie dat ook kan.
Als je leven uit verschillende seizoenen bestaat, hoe zou je het seizoen omschrijven waarin je je nu bevindt?
Ik hou van de zomer, ik leef eigenlijk voor mijn gevoel altijd wel in de lente en in de zomer. En als het in de winter echt koud is, doe ik binnen alsof het zomer is, of ik reis naar een land waar het zomer is om daar te schilderen. Ik hou zo van licht en zon.
Als kunstenaar volg ik het licht ook. Sinds het overlijden van mijn zus heb ik heel bewust gekozen om het mooie en lichte in het leven te blijven zien. Het is ook iets wat ik probeer te vangen in mijn schilderijen met kleur, gevoel, verwondering en schoonheid.
Sommige schilderijen voelen voor mij bijna als een soort raam. Een raam waardoor je even naar een andere wereld kunt kijken, of herinneringen of waardoor je misschien nieuwe mogelijkheden ontdekt. In mijn werk zitten verschillende verhalen en lagen. Ik hoop met mijn schilderijen iets bij mensen te kunnen aanraken of hen te ontroeren. 🤎
Liefs Tiny
Wil je meelezen? Elke maand schrijf ik je mijn liefdesbrief, van vrouw tot vrouw. Over de moestuin, de vrouwen die ik spreek, en het leven zoals het komt. Schrijf je in en je krijgt mijn gratis e-book Wat 50 vrouwen mij leerden er meteen bij.
Wat blijft is de liefde, Andrea
Wil je meer oudere meisjes ontmoeten? Je vindt ze allemaal hier.
